Home

επί του πιεστηρίου

πολυδιαβασμένα άρθρα

Καλώς μας βρήκατε

Η αρκούδα, η Γερμανίδα και ο μικρός Νικόλας

 

Από την εποχή του πολυμήχανου Οδυσσέα γνωρίζουμε πόση σημασία έχει το σωστό δώρο στην επιτυχία διπλωματικών σχεδίων. Σοφά χάρισε στους Τρωικούς τον Δούρειο Ίππο. Το ότι ξέχασε να αφήσει σημείωμα για την παρουσία μαχητών μέσα στο κατασκεύασμα δεν ήταν παρά μόνο μια στιγμιαία παράληψη. Αφού οι πανευτυχείς Τρωικοί σύντομα έμαθαν την αλήθεια.

 

Άλλωστε το «φοβού τους Έλληνες» δεν ήταν τυχαίο. Θέλει σκέψη να βρεις ένα δώρο που να σου ανοίγει πόρτες. Το «φοβού» προς τους Έλληνες περιέχει πέρα από την προτροπή για δέουσα προσοχή επίσης και την σημασία «σεβάσου». Timeo danaos et dona ferentes, έλεγαν ακόμη και στην αρχαία Ρώμη. Κάτι ήξεραν. Είχαν πάρει και τους δασκάλους για τα παιδιά τους από την Ελλάδα. Ακόμη και οι Οθωμανοί θεώρησαν σκόπιμο να χρησιμοποιήσουν παλιούς διπλωμάτες από το Βυζάντιο.

 

Με τον καιρό ξεχνιούνται αυτά… Στον μεσαίωνα άρχισαν οι τάχα πολιτισμένοι Ευρωπαίοι να χαρίζουν στους εκάστοτε ιθαγενείς της νέας αποικίας τους κάτι ψεύτικα κοσμήματα. Οι σημερινοί αρχηγοί κρατών προσπαθούν κάπως να δείξουν κάτι με δώρα αλλά πρωτίστως δίνουν την εντύπωση ότι έμειναν στον μεσαίωνα. Έμαθαν και στα στελέχη των εταιριών τους να δίνουν «δωράκια». Ονομάζουν τα δωράκια αυτά «μίζες» κι τα χρεώνουν στα κράτη στα οποία ανήκει ο δωρολήπτης. Καμία μαγεία, κανένας ξύλινος ίππος, απλά μίξερ, τηλεφωνικά κέντρα, νούμερα σε τραπεζικούς λογαριασμούς και πλυντήρια. 

 

Η κυρία Καγκελάριος της Γερμανίας, Δρ. Άνγκελα Μέρκελ θεώρησε σκόπιμο να δοκιμάσει την τύχη της σ αυτό το άθλημα. Θεώρησε σκόπιμο να χαρίσει στο νεογνό του Νικόλα Σαρκοζύ ένα λούτρινο αρκουδάκι (http://www.steiff.com/de/index.php/cat/c1_Teddybaeren.html/XTCsid/e13edd3e3f49ff1669457ab6ed0742ee). Κατάξοδεύτηκε η κυρία! Επένδυσε, αν επένδυσε, 50 Ευρωπουλάκια και φρόντισε επίμονα να φανεί το εμπορικό σήμα της κατασκευάστριας εταιρίας (http://www.wa.de/nachrichten/politik/merkels-geschenk-sarkozys-toechterchen-zr-1459768.html). Steiff, Steiff über alles. Αν είχα το πόστο δημοσίων σχέσεων στον κατασκευαστή της αρκούδας θα έδινα παπάδες για μια τέτοια διαφήμιση. Τυχαίο γεγονός ότι η εν λόγω εταιρία είναι Γερμανική; Σύμπτωση ότι η άτεκνη Μέρκελ δεν γνωρίζει ότι στα νεογνά δεν δίνουμε λούτρινα αρκουδάκια; Δεν δίαβασε την ετικέτα; «μη το δίνεται σε παιδί κάτω των τριών ετών» λέει. Δεν έχει συμβούλους; Μα τι στο κέρατο κάνουν όλοι αυτοί που τρέχουν στα γραφεία της;

 

Ήθελε διαφήμιση της χώρας της; Ήθελε να κάνει δώρο με ουσία ή συμβολικό χαρακτήρα; Γιατί μαντάμ δεν χαρίσατε – ανέξοδα γαρ – μια θέση σπουδών Γερμανικής φιλολογίας στο πανέμορφο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης; Ξέχασα, η κυρία Μέρκελ σπούδασε στην άγρια ανατολή της Γερμανίας, και μάλιστα επί υπαρκτού σοσιαλισμού. Που να ξέρει από την φανταστική φοιτητική ελαφρότητα της χώρας της; Που να γνωρίζει η κυρία Καγκελάριος που έφαγε τα χρονάκια της στην υπαρκτή σοσιαλιστική προπαγάνδα (Agitprop) ότι με δώρο την γνώση θα κέρδισε την εύνοια του Νικολάκη;

 

Ο μικρός Νικόλας ξεκλείδωσε το πιο όμορφο του αίσθημα – την Κάρλα και την νέα μικρούλα του, και τα κατάφερε, χαμογέλασε. Δεν τόλμησε να αντιμιλήσει ανοιχτά στην σιδερά κυρία, την αρχόντισσα του Ευρώ, της τράπεζας και της διαχρονικής λιτότητας. Άλλωστε αυτό το κάνει μόνο όταν είναι με τους Γάλλους του. Εκεί ρίχνει επίθετα, που η αναπαραγωγή τους απαγορεύεται σε δημόσια κείμενα, προς στην κυρία αρκουδοδωρήτρια.

 

Τι κοινό όμως έχουν η αρκούδα με την Μέρκελ, τον Σαρκοζύ και τον Οδυσσέα; Αγαπητέ αναγνώστη, η σχέση των πρώτων δύο φαίνεται με απλές φωτογραφίες. Όσο για τους άλλους δύο, Ο Σαρκοζύ από τα λίγα που ξέρει για την πατρίδα του παππού του φημίζεται ότι εκστόμισε στο κινητό προς την Κάρλα. «έλεγαν φοβού τους Έλληνες. Σήμερα πρέπει να λέμε, τρέμε τους Γερμανούς, είτε όταν έχουν δώρο είτε όταν μας οδηγούν για κούρεμα.». Αλήθεια σας γράφω – μου τα ΄πε ο Οδυσσέας!

 

Αχ καημένε Γάλλε μου, στερνή σου γνώση! Το προτελευταίο Γερμανικό «δώρο» προς την Ευρώπη ήταν το Ευρώ. Υποτίθεται ότι αυτό θα συγκρατούσε τον επεκτατισμό της γοτθικής χώρας. Αλλά μη φοβάσαι, Νικολάκη μου, όπου να ‘ναι  ένας νέος Οδυσσέας με ένα νέο αλογάκι παραμονεύει ;-).

 

Μπόρα είναι θα περάσει!

 

Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου

Είναι Κυριακή, 23η του Οκτωβρίου 2011. Μια μέρα ηλιόλουστη, σαν μία πρόκληση για φθινοπωρινό μπάνιο σε μία από τις πανέμορφες παραλίες. Ηλίου φαεινότερων όμως η έλλειψη διάθεσης για τέτοιες αποδράσεις.

 

Διαβάζω ότι πλέον η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων δεν διαθέτει μελάνια για να μας στέλνει τα ραβασάκια (http://fimotro.blogspot.com/2011/10/blog-post_1424.html). Καλούνται λέει, οι φορολογούμενοι να εκτυπώσουν έντυπο που βεβαιώνει το χρέος τους.

Βλέπω στην γειτονιά μου μέσα στην καρδιά της Αθήνας φορολογούμενους να πληρώνουν επίσης και τα κάγκελα της φυλακής τους. Βάζουν σίδερα ως και τον δεύτερο όροφο στις προσόψεις κτιρίων στην Κυψέλη. Στους δρόμους μια θάλασσα απορριμμάτων προοίμιο των ημερών που μας περιμένουν. Στα φαρμακεία απουσιάζουν όλο και περισσότερα φάρμακα. Αδύνατον να τα εισάγουν οι απλήρωτοι από το δημόσιο σύνδεσμοι.

Ο ξένος τύπος, προ μηνών γεμάτος με άχθη και πάθος ενάντια στην χώρα, τώρα πια να μας λυπάται (http://news247.gr/ellada/eidiseis/ksaderfh_toy_wnash_psaxnei_sta_skoypidia.1419630.html). Παρουσιάζει περιχαρής για την «ανακάλυψη» του την εξαδέλφη του θρυλικού Αριστοτέλη Ωνάση να αναζητεί τροφή στα σκουπίδια. Βέβαια αντί να διαπιστώσει το αυτονόητο, το ότι δηλαδή τα υφιστάμενα μέτρα κατά του Ελληνικού λαού είναι μέτρα γενοκτονίας, αρέσκεται στον δημόσιο εξευτελισμό μιας ενενήνταχρόνης. Σαν να μη φθάνει αυτή η υποκρισία του τύπου και των Μέσων Μαζικής Εξόντωσης συνειδήσεων βλέπουμε σε διεθνή επίπεδο το τραγελαφικό να αναζητείται αιτία θανάτου ενός τέως ηγέτη (http://www.tanea.gr/kosmos/article/?aid=4667177). Όχι ότι δεν είδε όλη η υφήλιος τους δαιμονισμένους μισθοφόρους της δύσης να σύρουν ζωντανό τον Καντάφι στους δρόμους της Σύρτης. Ούτε αρνείται κανείς ότι πληθώρα οπτικοακουστικό υλικό δείχνει τον πρώην αγαπημένο των Ευρωπαίων σοσιαλιστών να δέχεται σφαίρες. Αλλά βλέπεται τα ΜΜΕ ως φερέφωνα των κυρίων τους θέλουν να σπεκουλάρουν ότι ο άτυχος Μουαμάρ μπορεί να έχει πεθάνει και από βαθιά γεράματα, από ανακοπή καρδιάς ή από οξεία περιτονίτιδα πριν η σφαίρα σφηνωθεί στον εγκέφαλο του.

Όσο για τον δικό μας «ηγέτη»; Επιμένει ο κύριος των χρημάτων που υπάρχουν ότι δεν παραιτείται διότι επιθυμεί να εξακολουθήσει να μας σώσει. Όσο αυτός μας σώζει τόσο κυριεύει η λογική, ο σεβασμός, η αλληλεγγύη και η αγάπη μέσα στην κοινωνία μας. Πράγματι, από την υπερβολική μας ευτυχία γεννάνε και τα κοκόρια μας.

Όσο για αυτό που ονομάζεται αντιπολίτευση, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Ο κάθε αυτοαποκαλούμενος εν δυνάμει εθνοσωτήρας αλωπεκίζει προς ετέρα αλώπεκα. Τι καλά! Και τι προοδευτικές ιδέες παρουσιάζει η αριστερά. Βαράτε αλλήλους!

 

Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου!

 

Χωρίς πορτολάνο

Όταν έρχεται η μέρα που αράζω στο πρόστεγο

 Μόνος με τον αστρόλαβο της ψυχής

Να τηρώ την μαϊστρα ν’ ανεμίζει

Σαν να ξέρει την ρότα

Που ο καπετάνιος δεν γνωρίζει

 

Την Καλυψώ ποθώ; Η ζητώ την Πηνελόπη;

Την πίστη ή την λησμονιά;

Την γαλήνη ή την νάρκη;

 

Εύκολο το κούρσεμα, χρονοπαγίδα

Δύσκολο να μπεις στης ζωής την ναυαρχίδα

Σταυρώνω τα χέρια μπροστά στο στήθος

Παίρνω ανάσα και σαλπάρω για την επόμενη… αβαρία!

 

x-andra

 

Last Updated (Sunday, 16 October 2011 00:44)

 

Αιρετικά

Και αν γυρίσουμε όλοι στο χωριό;

Και αν φυτεύουμε μόνοι την τροφή μας;

Και αν τις λίγες μας εξαγωγές της χρησιμοποιήσουμε για φάρμακα;

Και αν φτιάχνουμε τα όπλα μόνοι μας από τον φυσικό μας πλούτο;

Και εν ολίγοις, και αν γράψουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας τα Ευρώ σας;

 

Τότε εσείς τι θα φάτε;

 

Ο Θάνατος είναι κάτοικος Βρυξελλών και ο τρόμος γράφεται με €

Ρωτάει μια δημοσιογράφος του εξωτερικού από μέσο με το οποίο συνεργάζομαι σε τακτική βάση: «Γιατί δεν αποφασίζει το κράτος να πάρει τα λεφτά απ’ όποιον έχει κάτι, γιατί δεν απαγορεύει να φύγει χρήμα στο εξωτερικό». Απαντώ, «πώς να το κάνει αυτό σε μια κατ΄ όνομα δημοκρατία μέλος της Ε.Ε.. Υποτίθεται ότι και οι Έλληνες είναι πολίτες της Ε.Ε. με τα ίδια δικαιώματα όπως πχ. οι Γερμανοί». Με φόβο και τρόμο στο ηχόχρωμα της λέει η κυρία, «σαχλαμάρες – είναι ιδιαίτερη περίπτωση η τωρινή κατάσταση». Και πίσω από τα λόγια της ακούω την σκέψη… ‘αν δεν πληρώσουν αυτοί, θα τα πάρουν από μένα’. Καμία πια αίσθηση για το δίκαιο, καμία συμπόνια για τους συνανθρώπους. Κτηνώδεις αντιδράσεις. Μάγκες, την κάτσαμε ενώ οι άρχοντες μας καλλωπίζονται! Συλλογική καταδίκη αθώων και τεχνάσματα ελαστικού συντάγματος.

Έχουμε πόλεμο λένε. Πόλεμο κυβερνήσεων και τραπεζών ενάντια στους λαούς και πελάτες τους. Σαν χορέψουν πάνω από το πτώμα μας την νίκη τους, την εξάντληση του κόσμου και τον αφανισμό της ανθρωπιάς θα θυμηθούν την άνω συνάδελφο, να της ζητήσουν τα ρέστα. Θα είναι η σειρά της να πληρώσει και να στερηθεί τα δικαιώματα της.

Τότε ίσως θα καταλάβει ότι, σε ποίον και πότε θα έπρεπε να φωνάζει και να απαιτεί θυσίες.

Scream – death is a master from Brussels and his Name is written with €!

 

Last Updated (Tuesday, 13 September 2011 10:30)

 
ψηφίστε
Η άλλη Ελλάδα...
 
πόσοι είναι εδώ;
We have 3 guests online
Facebook ανάρτηση
Share on facebook
φίλοι